پارگی رباط زانو چیست؟
پارگی رباط زانو به آسیب جزئی یا کامل یکی از لیگامانهای اصلی مفصل زانو گفته میشود که وظیفه حفظ پایداری دینامیک و استاتیک مفصل را بر عهده دارند. مفصل زانو از چهار رباط کلیدی شامل رباط صلیبی قدامی Anterior cruciate ligament، رباط صلیبی خلفی Posterior cruciate ligament، رباط جانبی داخلی Medial collateral ligament و رباط جانبی خارجی Lateral collateral ligament تشکیل شده است که هر یک نقش اختصاصی در کنترل حرکات قدامی–خلفی و واروس–والگوس دارند. پارگی زمانی رخ میدهد که نیروی وارده از ظرفیت کشسانی و مقاومت بافت لیگامانی فراتر رود؛ این وضعیت معمولاً در اثر چرخش ناگهانی زانو روی پای ثابت، تغییر جهت سریع هنگام دویدن، توقف ناگهانی، فرود نامناسب پس از پرش، ضربه مستقیم یا حوادث رانندگی ایجاد میشود. در میان این آسیبها، پارگی رباط صلیبی قدامی شیوع بالاتری دارد، بهویژه در ورزشکاران حرفهای و نیمهحرفهای.
از نظر پاتوفیزیولوژی، پارگی رباط باعث از بین رفتن همراستایی بیومکانیک مفصل، افزایش جابهجایی غیرطبیعی تیبیا نسبت به فمور و اختلال در حس عمقی (Proprioception) میشود. این بیثباتی در صورت درمان نشدن میتواند به آسیبهای ثانویه مانند پارگی مینیسک، ساییدگی غضروف مفصلی و در نهایت آرتروز زودرس منجر شود. شدت آسیب در سه گرید تعریف میشود: گرید یک شامل کشیدگی خفیف با حفظ پیوستگی فیبرها، گرید دو پارگی نسبی با ناپایداری متوسط و گرید سه پارگی کامل با بیثباتی واضح مفصل است. علائم بالینی معمولاً شامل صدای «پاپ» یا تق در لحظه آسیب، درد حاد، تورم سریع به دلیل همارتروز، احساس خالی کردن زانو و محدودیت دامنه حرکتی است. در معاینه تخصصی، تستهایی مانند لاچمن، دراور قدامی و تست والگوس/واروس برای ارزیابی پایداری انجام میشود و برای تأیید تشخیص، تصویربرداری درمان پارگی رباط زانو بسته به سن بیمار، سطح فعالیت، شدت آسیب و میزان ناپایداری تعیین میشود. در آسیبهای خفیف تا متوسط، رویکرد غیرجراحی شامل پروتکل RICE (استراحت، یخ، فشار، بالا نگه داشتن اندام)، داروهای ضدالتهاب، استفاده از بریس و برنامه فیزیوتراپی تخصصی جهت تقویت عضلات چهارسر و همسترینگ و بازآموزی حس عمقی توصیه میشود. در پارگی کامل بهویژه در افراد فعال یا ورزشکار، جراحی بازسازی رباط با استفاده از گرافت تاندونی (اتوگرافت یا آلوگرافت) انجام میگیرد و پس از آن دوره توانبخشی مرحلهبندیشده بین ۶ تا ۹ ماه ضروری است. بازگشت به ورزش رقابتی معمولاً پس از ارزیابی قدرت عضلانی، تستهای عملکردی و تأیید پایداری کامل مفصل انجام میشود MRI دقیقترین روش محسوب میشود..
اگر در محدوده تهرانپارس یا شرق تهران دچار درد، تورم یا بیثباتی زانو شدهاید، مراجعه سریع به مرکز تخصصی ارتوپدی اهمیت بالایی دارد؛ زیرا تشخیص زودهنگام از آسیبهای ثانویه جلوگیری میکند. در کلینیک ویرا تهرانپارس ارزیابی تخصصی پارگی رباط زانو با معاینه دقیق، تصویربرداری پیشرفته و طراحی برنامه درمانی شخصیسازیشده انجام میشود تا بیماران در کوتاهترین زمان ممکن به فعالیت روزمره یا ورزشی بازگردند. تشخیص بهموقع و انتخاب درمان مناسب در شرق تهران میتواند از جراحیهای غیرضروری یا عوارض بلندمدت پیشگیری کند و کیفیت زندگی فرد را به شکل قابل توجهی بهبود دهد.
علائم پارگی رباط زانو
شنیدن صدای «تق» یا احساس پارگی در لحظه آسیب
درد ناگهانی و شدید در زانو
تورم سریع طی چند ساعت (به دلیل خونریزی داخل مفصل)
احساس خالی کردن یا بیثباتی زانو
ناتوانی در ادامه فعالیت ورزشی
محدودیت در خم و صاف کردن زانو
احساس لق بودن مفصل هنگام راه رفتن یا تغییر جه
چه کسانی بیشتر دچار پارگی رباط زانو میشوند؟
پارگی رباط زانو معمولاً در افرادی رخ میدهد که مفصل زانو تحت فشارهای چرخشی، ضربهای یا تغییر جهت ناگهانی قرار میگیرد، اما برخی گروهها بهطور قابلتوجهی در معرض خطر بیشتری هستند. بیشترین شیوع مربوط به آسیب رباط صلیبی قدامی بیشترین افراد در معرض خطر شامل موارد زیر هستند: ورزشکاران حرفهای و نیمهحرفهای بهویژه در ورزشهایی مانند فوتبال، بسکتبال، هندبال، والیبال و اسکی که نیاز به توقف ناگهانی، چرخش سریع و پرش دارند؛ افرادی که فعالیت بدنی شدید بدون آمادگی عضلانی کافی انجام میدهند؛ بانوان ورزشکار که به دلیل تفاوتهای آناتومیک لگن، زاویه Q بیشتر و عوامل هورمونی، شیوع بالاتری از پارگی ACL دارند؛ افرادی که سابقه آسیب قبلی زانو دارند زیرا بیثباتی قبلی احتمال پارگی مجدد را افزایش میدهد؛ کارگران مشاغل فیزیکی سنگین در شرق تهران و تهرانپارس که حمل بار یا حرکات تکراری زانو دارند؛ افرادی که تصادف رانندگی یا ضربه مستقیم به زانو را تجربه کردهاند؛ و اشخاصی که ضعف عضلات چهارسر ران و همسترینگ یا اختلال در کنترل عصبی–عضلانی دارند Anterior cruciate ligament است که در فعالیتهای ورزشی پرتحرک دیده میشود..
همچنین نوجوانان فعال در باشگاههای ورزشی، بدنسازانی که تکنیک صحیح اسکات یا لانج را رعایت نمیکنند، و افرادی که اضافه وزن دارند (به دلیل افزایش فشار محوری روی مفصل زانو) در معرض خطر بیشتری هستند. در افراد بالای ۴۰ سال، پارگی ممکن است روی زمینه تحلیل تدریجی رباط و تغییرات دژنراتیو ایجاد شود و حتی با یک چرخش ساده رخ دهد تشخیص اینکه آیا فرد در گروه پرخطر قرار دارد یا خیر، نیازمند ارزیابی تخصصی بیومکانیک، قدرت عضلانی و ثبات مفصل است. در صورت احساس بیثباتی، خالی کردن زانو، تورم یا درد ناگهانی، مراجعه سریع به مرکز تخصصی ارتوپدی در تهرانپارس اهمیت زیادی دارد، زیرا تشخیص زودهنگام از آسیبهای ثانویه مانند پارگی مینیسک و آرتروز پیشگیری میکند. در کلینیک ویرا تهرانپارس در شرق تهران، ارزیابی تخصصی افراد پرخطر و طراحی برنامه پیشگیری و توانبخشی برای کاهش احتمال پارگی رباط زانو انجام میشود.
.
روشهای درمان پارگی رباط زانو کلینیک ویرا تهرانپارس
پارگی رباط زانو که اغلب منظور از آن پارگی رباط صلیبی قدامی Anterior cruciate ligament است، یکی از شایعترین آسیبهای ورزشی زانو محسوب میشود و انتخاب روش درمان به عواملی مانند سن بیمار، میزان بیثباتی، سطح فعالیت، شدت پارگی و وجود آسیبهای همراه (مثل پارگی مینیسک) بستگی دارد. در برخی موارد نیز رباط صلیبی خلفی Posterior cruciate ligament درگیر میشود که رویکرد درمانی متفاوتی دارد.
درمان غیرجراحی ) محافظهکارانه)
این روش معمولاً در پارگیهای خفیف یا نسبی، افراد کمتحرک، سالمندان یا بیمارانی که بیثباتی قابل توجه ندارند توصیه میشود. درمان شامل:
استراحت و کاهش فعالیتهای سنگین
استفاده از کمپرس سرد و داروهای ضدالتهاب
استفاده از بریس (زانوبند طبی) برای کنترل بیثباتی
برنامه فیزیوتراپی تخصصی جهت تقویت عضلات چهارسر، همسترینگ و عضلات لگن
تمرینات تعادلی و بازآموزی عصبی–عضلانی
هدف این روش ایجاد «ثبات عملکردی» از طریق تقویت عضلات اطراف زانو است. در برخی بیماران، این رویکرد میتواند نیاز به جراحی را برطرف کند.
جراحی بازسازی رباط صلیبی
در پارگی کامل، بهویژه در افراد فعال یا ورزشکار، جراحی بهترین گزینه برای بازگرداندن ثبات مفصل است. جراحی معمولاً به روش آرتروسکوپی (کمتهاجمی) انجام میشود و رباط پارهشده با یک گرافت تاندونی جایگزین میگردد. انواع گرافت شامل:
اتوگرافت (از بدن خود بیمار؛ تاندون همسترینگ، کشککی یا چهارسر ران)
آلوگرافت (بافت اهدایی از بانک بافت)
انتخاب نوع گرافت به سن، سطح فعالیت و شرایط بیمار بستگی دارد. پس از جراحی، برنامه توانبخشی مرحلهبندیشده بین ۶ تا ۹ ماه ضروری است. بازگشت به ورزش رقابتی تنها پس از انجام تستهای عملکردی و تأیید پایداری کامل زانو انجام میشود.
درمان ترکیبی (Prehab + Surgery)
در بسیاری از بیماران ابتدا یک دوره فیزیوتراپی قبل از جراحی انجام میشود تا تورم کاهش یافته، دامنه حرکتی کامل بازگردد و عضلات تقویت شوند. این کار باعث کاهش عوارض پس از عمل و بهبود نتایج جراحی میشود.
انواع جراحی پارگی رباط زانو
جراحی پارگی رباط زانو زمانی انجام میشود که بیثباتی مفصل واضح باشد، پارگی کامل رخ داده باشد یا بیمار فردی فعال و ورزشکار باشد. شایعترین مورد مربوط به پارگی رباط صلیبی قدامی Anterior cruciate ligament است، اما در مواردی رباط صلیبی خلفی Posterior cruciate ligament یا رباطهای جانبی نیز نیاز به جراحی دارند. انتخاب نوع جراحی بر اساس سن، سطح فعالیت، شدت آسیب، آسیبهای همراه (مثل مینیسک) و شرایط بیومکانیکی زانو تعیین میشود اصلیترین روش جراحی، بازسازی رباط به روش آرتروسکوپی است که کمتهاجمی بوده و با ایجاد برشهای کوچک و استفاده از دوربین داخل مفصل انجام میشود. در این روش رباط پارهشده ترمیم نمیشود بلکه با گرافت (پیوند تاندونی) جایگزین میگردد. گرافتها به دو دسته کلی تقسیم میشوند: اتوگرافت (از بدن خود بیمار) و آلوگرافت (از بانک بافت).).
در بازسازی با اتوگرافت، سه روش رایج وجود دارد: استفاده از تاندون کشککی (Bone–Patellar Tendon–Bone) که استحکام بالا و فیکساسیون استخوان به استخوان دارد و بیشتر در ورزشکاران حرفهای کاربرد دارد؛ استفاده از تاندونهای همسترینگ که درد جلوی زانو کمتر و برش کوچکتری دارد؛ و استفاده از تاندون چهارسر ران که در برخی بیماران با نیاز به گرافت ضخیمتر ترجیح داده میشود. انتخاب نوع گرافت به شرایط بیمار و نظر جراح بستگی دارد.
در بازسازی با آلوگرافت، از بافت اهدایی استفاده میشود که مدت زمان جراحی کوتاهتر و درد محل برداشت تاندون حذف میشود، اما در افراد جوان و ورزشکار احتمال شل شدن گرافت کمی بیشتر گزارش شده است. این روش بیشتر در افراد بالای ۴۰ سال یا در جراحیهای ترمیم مجدد در پارگی رباط صلیبی خلفی، بسته به شدت ناپایداری ممکن است درمان غیرجراحی کافی باشد، اما در موارد شدید بازسازی آرتروسکوپیک انجام میشود. در آسیب رباطهای جانبی مانند رباط جانبی داخلی Medial collateral ligament یا رباط جانبی خارجی Lateral collateral ligament، اگر پارگی کامل و همراه با بیثباتی چندرباطی باشد، جراحی ترمیم یا بازسازی همزمان انجام میگیرد
در موارد پیچیده که چند رباط همزمان پاره شدهاند (Multi-ligament Injury)، جراحی باز یا ترکیبی از روش باز و آرتروسکوپی انجام میشود تا محور مکانیکی زانو و ثبات مفصل بازسازی گردد. همچنین در برخی بیماران جوان با پارگی حاد، در صورت مناسب بودن شرایط بافتی، امکان ترمیم اولیه رباط (Primary Repair) وجود دارد، هرچند این روش کمتر از بازسازی استفاده میشود (Revision) استفاده میشود
روند جراحی پارگی رباط زانو
در مرحله اول، ارزیابی پیشعمل انجام میشود که شامل معاینه بالینی دقیق، انجام MRI، بررسی میزان ناپایداری، ارزیابی قدرت عضلات چهارسر و همسترینگ و بررسی آسیبهای همراه است. در این مرحله تصمیمگیری درباره نوع گرافت (تاندون همسترینگ، کشککی یا چهارسر) و تکنیک جراحی انجام میشود. معمولاً توصیه میشود قبل از عمل، التهاب و تورم کنترل شده و دامنه حرکتی زانو تا حد قابل قبول بازگردد تا خطر خشکی مفصل پس از جراحی کاهش یابد در روز جراحی، بیمار تحت بیحسی نخاعی یا بیهوشی عمومی قرار میگیرد. جراحی اغلب به روش آرتروسکوپی (کمتهاجمی) انجام میشود. ابتدا با دوربین آرتروسکوپ فضای داخل مفصل بررسی میشود تا آسیبهای همزمان مانند پارگی مینیسک مشخص گردد. سپس بقایای رباط پارهشده خارج شده و تونلهای استخوانی در استخوان ران (فمور) و ساق (تیبیا) با زاویه دقیق آناتومیک ایجاد میشود..
در مرحله بعد، گرافت انتخابی آمادهسازی شده و از طریق تونلهای ایجادشده عبور داده میشود. سپس گرافت با پیچهای مخصوص یا سیستمهای فیکساسیون مدرن در محل خود ثابت میشود تا کشش مناسب و همراستایی صحیح ایجاد گردد. پس از تثبیت، پایداری زانو تست میشود و در پایان برشهای کوچک پوستی بخیه میشوند. مدت زمان جراحی معمولاً بین ۶۰ تا ۹۰ دقیقه است پس از عمل، مرحله بسیار مهم توانبخشی آغاز میشود. در روزهای اول کنترل درد و تورم با یخ، بالا نگه داشتن پا و دارو انجام میشود. حرکت زودهنگام کنترلشده برای جلوگیری از خشکی مفصل ضروری است. طی هفتههای بعد تمرکز بر بازیابی دامنه حرکتی کامل، تقویت تدریجی عضلات، تمرینات تعادلی و بازآموزی عصبی–عضلانی خواهد بود. بازگشت به فعالیت روزمره معمولاً طی ۶ تا ۸ هفته امکانپذیر است، اما بازگشت به ورزش حرفهای به طور متوسط ۶ تا ۹ ماه زمان نیاز دارد و منوط به قبولی در تستهای عملکردی تخصصی است.
لیست مراقبتهای بعد از جراحی پارگی رباط زانو
استفاده منظم از کمپرس یخ (هر ۲ تا ۳ ساعت، ۱۵ تا ۲۰ دقیقه) برای کاهش درد و تورم
بالا نگه داشتن پا بالاتر از سطح قلب در روزهای ابتدایی
مصرف دقیق داروهای تجویزشده (مسکن و ضدالتهاب) طبق دستور پزشک
تمیز و خشک نگه داشتن پانسمان و بررسی علائم عفونت (قرمزی، ترشح، تب)
استفاده از بریس یا زانوبند طبق توصیه پزشک
استفاده از عصا در هفتههای اول برای جلوگیری از فشار زودهنگام
شروع تمرینات دامنه حرکتی زودهنگام برای جلوگیری از خشکی مفصل
تمرکز بر صاف شدن کامل زانو (Full Extension) در هفتههای ابتدایی
تقویت تدریجی عضلات چهارسر ران و همسترینگ
انجام تمرینات تعادلی و بازآموزی عصبی–عضلانی
پرهیز از حرکات چرخشی ناگهانی و دویدن زودهنگام
جلوگیری از نشستن طولانیمدت با زانوی خمشده
رعایت برنامه فیزیوتراپی مرحلهبندیشده
تغذیه مناسب شامل پروتئین، ویتامین C، ویتامین D و روی
کنترل وزن برای کاهش فشار روی مفصل
مراجعه منظم برای ویزیتهای پیگیری
انجام تستهای عملکردی قبل از بازگشت به ورزش
بازگشت تدریجی به فعالیت روزمره (کار اداری ۲–۳ هفته، ورزش سنگین ۶–۹ ماه بسته به شرایط)
نقش فیزیوتراپی در درمان و پس از جراحی پارگی رباط چیست ؟ شرق تهران | کلینیک ویرا تهرانپارس
فیزیوتراپی یکی از اساسیترین ارکان درمان پارگی رباط زانو است و چه در درمان غیرجراحی و چه پس از بازسازی رباط، نقش تعیینکنندهای در بازگشت عملکرد طبیعی مفصل دارد. در آسیبهایی مانند پارگی رباط صلیبی قدامی Anterior cruciate ligament، حتی بهترین جراحی بدون توانبخشی اصولی نمیتواند ثبات و عملکرد کامل زانو را تضمین کند.
در فاز حاد (چه قبل از جراحی و چه بلافاصله بعد از آن)، هدف اصلی فیزیوتراپی کاهش درد و التهاب، جلوگیری از خشکی مفصل و حفظ دامنه حرکتی است. در این مرحله از تکنیکهایی مانند سرمادرمانی، الکتروتراپی، تخلیه لنفاوی و تمرینات ملایم دامنه حرکتی استفاده میشود. دستیابی سریع به اکستنشن کامل زانو اهمیت بسیار بالایی دارد، زیرا تأخیر در این مرحله میتواند باعث لنگش مزمن شود.
در فاز میانی توانبخشی، تمرکز بر تقویت عضلات چهارسر ران، همسترینگ و عضلات اطراف لگن است. ضعف عضلانی یکی از عوامل اصلی بیثباتی زانو و پارگی مجدد محسوب میشود. تمرینات بهصورت تدریجی و کنترلشده افزایش مییابد تا بدون آسیب به گرافت، قدرت عضلانی بازسازی شود.
در فاز پیشرفته، تمرینات تعادلی (Proprioception) و بازآموزی عصبی–عضلانی انجام میشود. پارگی رباط تنها یک آسیب مکانیکی نیست؛ بلکه گیرندههای عصبی داخل رباط نیز آسیب میبینند. بنابراین مغز باید دوباره یاد بگیرد موقعیت مفصل را تشخیص دهد. تمرینات روی سطوح ناپایدار، تمرینات جهشی کنترلشده و تمرینات عملکردی تخصصی در این مرحله اجرا میشود.
در ورزشکاران، فیزیوتراپی وارد مرحله بازگشت به ورزش (Return to Sport) میشود که شامل تستهای قدرت، چابکی، سرعت و کنترل حرکتی است. بازگشت زودهنگام بدون قبولی در تستهای عملکردی میتواند خطر پارگی مجدد را تا چند برابر افزایش دهد
.
مدت زمان بهبودی پارگی رباط زانو
|
درمان جراحی بازسازی رباط |
درمان غیرجراحی |
مرحله بهبودی |
|
۲ تا ۳ هفته |
۲ تا ۴ هفته |
کاهش درد و تورم |
|
۶ تا ۸ هفته |
۴ تا ۶ هفته |
بازیابی دامنه حرکتی |
|
۳ تا ۶ هفته |
۴ تا ۶ هفته |
راه رفتن بدون کمک |
|
۲ تا ۳ هفته |
۴ تا ۶ هفته |
بازگشت به کار اداری |
|
۸ تا ۱۲ هفته |
۶ تا ۸ هفته |
شروع تمرینات قدرتی جدی |
عوارض احتمالی پارگی رباط صلیبی زانو
پارگی رباط صلیبی زانو، بهویژه رباط صلیبی قدامی Anterior cruciate ligamentدر صورت تشخیص دیرهنگام یا درمان ناقص میتواند منجر به عوارض کوتاهمدت و بلندمدت شود. آگاهی از این عوارض به بیماران کمک میکند تا اهمیت درمان و پیگیری تخصصی را جدی بگیرند.
عوارض ناشی از خود پارگی ( در صورت عدم درمان مناسب)
بیثباتی مزمن زانو: احساس خالی کردن مکرر هنگام راه رفتن یا تغییر جهت
پارگی مینیسک: به دلیل حرکات غیرطبیعی مفصل، فشار اضافی به مینیسک وارد میشود
آسیب غضروف مفصلی: افزایش ساییدگی و تخریب تدریجی سطح مفصل
آرتروز زودرس زانو: یکی از مهمترین عوارض بلندمدت بیثباتی درماننشده
کاهش قدرت عضلانی و تحلیل عضلات ران
محدودیت دامنه حرکتی و خشکی مفصل
عوارض احتمالی پس از جراحی بازسازی رباط
اگرچه جراحی آرتروسکوپی ایمن و موفقیتآمیز است، اما مانند هر عمل جراحی ممکن است با عوارضی همراه باشد:
تورم و درد طولانیتر از حد انتظار
خشکی مفصل (Arthrofibrosis)
عفونت (نادر ولی جدی)
لخته شدن خون در اندام تحتانی (DVT)
شل شدن یا پارگی مجدد گرافت
ضعف پایدار عضله چهارسر ران
بیحسی موضعی اطراف محل برش
سوالات پرتکرار درباره پارگی رباط صلیبی زانو
پارگی رباط صلیبی دقیقاً چیست؟
پارگی رباط صلیبی معمولاً به آسیب رباط صلیبی قدامی Anterior cruciate ligament گفته میشود که وظیفه کنترل حرکات چرخشی و جلوگیری از جابهجایی غیرطبیعی ساق نسبت به ران را دارد. این آسیب میتواند به صورت کشیدگی، پارگی نسبی یا پارگی کامل باشد.
آیا پارگی رباط صلیبی بدون جراحی خوب میشود؟
در پارگیهای خفیف یا در افراد کمتحرک، درمان غیرجراحی همراه با فیزیوتراپی تخصصی میتواند ثبات عملکردی ایجاد کند. اما در پارگی کامل، بهویژه در افراد فعال و ورزشکار، معمولاً جراحی توصیه میشود.
مدت زمان بهبودی درمان زانو چقدر است؟
در درمان غیرجراحی حدود ۳ ماه برای بازگشت به فعالیت سبک زمان نیاز است. پس از جراحی، بازگشت به ورزش حرفهای معمولاً ۶ تا ۹ ماه طول میکشد.
چه زمانی باید جراحی انجام شود؟
پس از کاهش تورم و بازیابی دامنه حرکتی مناسب. معمولاً چند هفته بعد از آسیب، زمانی که زانو آماده جراحی باشد.
آیا بعد از جراحی امکان پارگی مجدد وجود دارد؟
بله، بهویژه در صورت بازگشت زودهنگام به ورزش یا عدم رعایت برنامه فیزیوتراپی. رعایت کامل توانبخشی خطر پارگی مجدد را به حداقل میرساند.
آیا پارگی رباط باعث آرتروز میشود؟
در صورت درماننشدن یا وجود بیثباتی مزمن، احتمال آسیب غضروف و آرتروز زودرس افزایش مییابد.
آیا میتوان با پارگی رباط راه رفت؟
بله، بسیاری از افراد قادر به راه رفتن هستند، اما احساس بیثباتی یا خالی کردن زانو ممکن است وجود داشته باشد.
تشخیص قطعی چگونه انجام میشود؟
با معاینه تخصصی ارتوپدی و تصویربرداری MRI برای بررسی شدت پارگی و آسیبهای همراه.
آیا فیزیوتراپی قبل از جراحی لازم است؟
بله، تقویت عضلات و کاهش التهاب پیش از جراحی باعث بهبود نتیجه عمل میشود.
چه زمانی میتوان به ورزش بازگشت؟
فقط پس از انجام تستهای عملکردی تخصصی و تأیید ثبات کامل مفصل توسط پزشک
تمرین درمانی پارگی رباط صلیبی زان
(اسکات نیمه ) تا زاویه ۴۵ درجه
پرس پا با وزن سبک
پل باسن (Glute Bridge)
بالا رفتن کنترلشده از پله
برای آشنایی با درجات آسیب و روشهای درمانی کلیک کنید
زانو پرانتزی
تعویض مفصل زانو
آرتروز زانو
زانو درد هنگام بالا و پایین رفتن از پله
زانو درد هنگام نشستن روی زمین
زانو درد هنگام بلند شدن از صندلی
زانو درد هنگام نماز خواندن
زانو درد هنگام پیادهروی
زانو درد هنگام دویدن
زانو درد هنگام ورزش بدنسازی
درد کشکک زانو هنگام نشستن
قفل شدن زانو هنگام راه رفتن
ورم زانو
پارگی رباط زانو
کشیدگی رباط زانو
پارگی مینیسک زانو